Een smidse voor edelmetalen

De vitrines van juweelontwerpster Daisy Verheyden in de Antwerpse Maurice Verbaetsteeg, stralen warmte uit. De elegantie van de setting en elk stuk maken me nieuwsgierig naar wat volgt.

Liefde voor het vak

Daisy kon als kind heel fijn tekenen, urenlang. Dat viel op. Een leerkracht raadde haar juweelontwerp aan. Op uitwisseling in Amerika stak ze haar eerste juweel in elkaar. De klik was gemaakt. De studies aan het Sint Lucas Antwerpen waren pittig en daagden haar uit. Beetje bij beetje kreeg ze verschillende technieken onder de knie en vond ze haar weg in een fascinerende vormentaal. Na haar studies verlangde ze naar de echte praktijk van het beroep. De expositie van een eerste reeks juwelen was een belevenis. Sommige stukken uit haar eerste collecties maakt ze nog steeds. Ze zijn tijdloos.

Creëren is maken en alles gebruiken wat je weet en kent

Ontwerpen is doen en hard werken, tijd nemen, geduldig zijn.  Dat doet Daisy het liefst in haar atelier aan haar werkbanken, één voor goud en één voor zilver. Eén gram goud is kostbaar en de kleine schilfers die bij het slijpen op het werkblad vallen, worden opgevangen en opnieuw gesmolten.

“Er is een verschil tussen vrije creatie en een concrete opdracht. We verbinden juwelen aan belangrijke momenten in het leven, verjaardagen, huwelijk, verloving, geboorte. Een opdracht heeft een deadline en legt druk op je werk. Een juweel, dat bestaat uit minuscule deeltjes, met geduld en precisie in elkaar gezet, vraagt tijd. En je moet plannen, voor het zetten van stenen bijvoorbeeld, want dat wordt uitbesteed.”

Met een schets legt ze de inspiratie van het moment vast. Maar aan klanten toont Daisy liever een maquette, zo voelen ze beter wat het gaat worden. Dat duurt langer, maar het eindresultaat zit dichter bij wat de klant voor ogen had.

Ontwerpen is een intuïtief gebeuren

Aan het werken met parels ging een lang denkproces vooraf. Tijdens crisisperiodes, als de prijs van het goud hoog ligt, maakt Daisy automatisch meer bescheiden stukken. Kleine, discrete juwelen zijn vandaag een trend. Daar kruipen veel werkuren in. “De vrije creatie is heerlijk werken, het geeft ideeën de tijd om te rijpen”. Daisy heeft een hart voor schilderkunst en ontdekt er soms vormen die subtiel hun weg vinden in een uniek 3D-ontwerp.

Ook techniek beïnvloedt de vorm en de mogelijkheden zijn oneindig. Ze pint zich niet graag vast op één formule en blijft exploreren. “Als juweelontwerper blijf je ontdekken, het is een levenslang leertraject”. Ze kon zich in het meester-leerlingtraject van Patrick Storme (docent Conservatie-Restauratie UA) onderdompelen in het ciseleren, een arbeidsintensieve en eeuwenoude hamertechniek die als ambacht dreigt verloren te gaan. “Een nieuwe techniek leren, opent altijd nieuwe wegen”.

Bij juwelenkunstenaar Giovanni Corvaja in Italië kreeg ze opnieuw de smaak te pakken om met ragfijne, uitgepuurde gouddraad te werken. De fijnheid drijft precisie en toewijding tot het uiterste van wat mogelijk is en is bijna een levensfilosofie. De gouden oorbellen waaraan Daisy werkt bestaan uit een massa kleine cirkeltjes, die worden per stuk gehamerd en op de beste manier gesoldeerd.

Kennis en vakmanschap

Er worden tijdens het creëren veel keuzes gemaakt, zoals het aantal hamerslagen voor minuscule deeltjes, de verhouding goud/zilver/brons, het smelten en gieten, de vorm van de ponsen, de soldeertechniek, het type steen en alle onderdelen. Daisy ontwikkelde met zorg een uitgebreid netwerk van vakmensen. De goudsmid waarmee ze samenwerkt is technisch heel goed en dat geldt ook voor de steenzetter. Ze stelt regelmatig tentoon met collega’s en andere kunstenaars of neemt deel aan projecten zoals de Brussels Jewellery Week, To Be Antwerp, A cage in search of a bird. “Het is fijn samenwerken met mensen die eenzelfde soort passie voor het vak delen, dat geeft me energie”.

In oktober stelt Daisy nieuw werk met ultra fijne gouddraad tentoon en vanaf september geeft ze haar vakmanschap ook door in de les technieken van de studio Sieraad aan het Sint Lucas Antwerpen.